Turizm işletmeciliği eğitimi aldığım için yıllarca bıkmadan usanmadan, kötü şartlara rağmen turizm sektöründe çalışmak için inat etmemin sağlığımdan götürdüğünü fark edince, 2019 yılında bu sektörden uzaklaşıp, ailemin yanına yerleşmeye karar verdim. Yıllarca doğru dürüst görmeye fırsatım olmayan ailemle birlikte yaşamak hem olumlu hem de olumsuz birçok yönü olan güzel bir deneyim benim için ama iş konusunda büyük bir çıkmaza düştüm. Doğup büyüdüğüm yer İzmir'in bir ilçesi ama deniz yok, turizm yok. Fabrikalara yapmış olduğum iş başvurularından da sonuç alamayınca kardeşimin açmış olduğu ama kapısından bile geçmediği dükkanı devralmaya karar verdim.
Dükkanın içinde sadece on beş yirmi takım iç çamaşırı ve bir miktar ufak tefek ürün vardı. Üstelik dükkanın bulunduğu mevki nedeniyle iş de yapmıyordu. Bir süre sonra dükkanı şehrin içinde bir mahalleye taşıdık. Tam işleri düzene koymaya çalışırken, birden pandemi ilan edildi. Sokağa çıkma yasakları, kapanmalar derken işler sarpa sardı.
Devlet yardım yaptı ama yeterli değildi bu dönemi atlatmak için. Hiç yoktan iyidir deyip direndik. Benim en büyük avantajım, kiramın düşük olmasıydı. Bu dönemde hiç bilmediğim iç çamaşırı işini öğrendim. Esnaflık bambaşka bir iş. Nereden, neyi alman gerektiğini, nasıl satacağını bilmen gerekiyor. Alım, satım, ödeme, tahsilat, muhasebe vesaire hepsini dikkatle takip etmek gerekiyor. Nereden ürün alınır, bulunduğum çvrede hangi ürünler satılıyor, ne kadar klasik ne kadar ekstrem olmam gerekiyor, bendeki ürünleri diğer esnaf ne kadara satıyor, satışımı nasıl artırabilirim sorularına yavaş yavaş kendi kendime cevaplar buldum.
Ayrıca ek gelir kaynakları bulmak gerekti ve hobim olan amigurumi oyuncak yapımını burada işe çevirdim. Dükkanımda sürekli satışa hazır oyuncaklar olduğu için müşteri kitlesi oluşturdum.
Eğer büyük paralar peşindeyseniz kesinlikle küçük esnaf olmayın bu aralarda. Bu işten ancak kendini geçindirebilecek kadar kazanabiliyorum şu anda, bazen o bile zor oluyor. Benim dükkanım orta gelir seviyeli bir muhitte ve insanlar pandemi nedeniyle harcamalarını o kadar kıstı ki bazen çorap almak için bile düşünüyorlar. Yani işyerinin konumu çok önemli. Eğer pandemiyi atlatabilirsek, kiraların daha yüksek olduğu ama gelirin de daha yüksek olacağı bir muhite taşınmayı planlıyorum.
Okulların açılması benim sabırsızlıkla beklediğim bir dönemdi. Şimdilik herhangi bir hareketlenme olmasa da en kısa sürede işlerin iyiye gitmesini bekliyorum. Tabi tekrar kapanmalar gelmezse. Böyle bir durumda daha ne kadar dayanırım bilemiyorum.
Kısacası Türkiye'de pandemi döneminde küçük esnaf olmak zor. Zaten ufak kazançlar ile yapılan bu işler bir de pazarlık kültürü nedeniyle çıkmaza girebilirken, pandeminin getirdiği internet alışverişi kültürü ve ailelerin gelirlerinin belki miktar olarak değil ama değer olarak küçülmesi ve sürekli zamlar nedeniyle ince bir çizgide gidiyor.
Ve sizlerden ricam en ufak bir ihtiyacınız için interneti açıp online sipariş yöntemine sarılmayın. Mahallenizdeki, çevrenizdeki küçük esnaflardan alışveriş yapmanın avantajlarını unutmayın. İnternetten aldığınız ürünü değiştirmek için kargolarla ne kadar uğraştığınızı hatırlayın. Ayrıca lütfen deli gibi pazarlık yapmayın. Zaten her üründen üç beş lira kazanan esnafı pazarlıkla zor duruma düşürmeyin lütfen.
Yorumlar
Yorum Gönder