Yetişkin taklidi
yapıyoruz hepimiz. Günü kurtarmak için
yetişkin gibi davranıyoruz ve böylece büyüdüğümüzü ispatlıyoruz. Önce dışarıya
ve en önemlisi kendimize. Kiminiz çoluk çocuğa karışmışız, kimimiz ise iş güç
ve diğer sorumluluklar altında ezilip kalmışız. Gemimizi yürütmek için yetişkin
taklidi yapıyoruz.
Bazen bir ışık kaçıveriyor gözümüzden. İçimizdeki çocuğun
dış dünyaya yaktığı bir el fenerinin ışığı. Bir anlığına. İşte o kadar. Ama
artık biz büyüdük. O çocuğu serbest bırakamayız istediği gibi davranması için.
Ona güvenemeyiz, bizi yönetmesine izin veremeyiz.
Ama bir an için
göz göze geldim içindeki çocukla ve içimdeki çocuğu, o bir an için serbest
bıraktım. Bahçede birlikte oynadığımız ama şimdi hatırlamadığım o yılların hatırına bakıştılar. Ve bitti. Tekrar iki yetişkiniz.
Yorumlar
Yorum Gönder