Yeni iş kurmakla ilgili planlarım vardı ama kesinlikle ikilemdeydim. Dün gelen bir iş teklifi ile olaylar benim yerime kararı verdi. Güzel bir iş teklifi aldım ve çalışmaya karar verdim.
İş kurmak güzel bir fikir ama risk almak herkese göre değil. Gerçi bulduğum iş de oldukça riskli. Yani maaş ve prim usulü çalışılan bir işyeri ama ben bu işten emin olduğum için düşünmeden kabul ettim. En azından risk daha az. Ayrıca bir turizmci olarak mesleğimi seviyorum.
Önümüzdeki günlerde Kuşadasına bir yolculuk yapıp bir süre yeni işimi deneyeceğim. Çok eğlenceli olacağına eminim. Ama iş ortamı çok rekabetçi bir ortam olduğu için huzur bulabilir miyim bilmiyorum. Yine de Kuşadasını çok özledim ve bir seyahat acentasında çalışırken birçok diğer işyerinde olabileceğimden daha mutlu olacağıma eminim.
Çalışmak dert ama çalışmamak da ayrı dert. Sürekli çalışmaya alışkın biri olarak evde çok sıkılmaya başlamıştım. Hatta depresyon belirtileri vermeye başlamıştı sistemim. Sürekli error mesajları ile yaşamak sıkıntı olmaya başlamıştı. Ayrıca uzun süre çalışmayınca insan maddi anlamda önceden ne kadar sağlam olsa da zayıflamaya başlıyor. Hazıra dağ dayanmaz hesabı, bankadaki para bitiyor, rapor paraları engellere takılıyor (altıncı aydan sonra o rapor parasının yüzünü görmedim ben şahsen) , aileden başka destek kalmıyor. Onlardan da para istemek insana zor geliyor bu yaştan sonra. Faturalar birikiyor, kredi kartları ödenmiyor, ihtiyaçlar felan unutuluyor zaten. Zorunlu harcamalar dışına çıkılmıyor ve onlar da gittikçe azalıyor. Zamanla ne kadar azla yetinebileceğini öğreniyor insan. Sanırım bu da bir tür sınav insanoğlu için.
Neyse şimdi tüm bu sorunlar çözüme kavuşmak üzere. Umarım düşündüğüm gibi olur.
Çok eğleneceğim, çoook.
İş kurmak güzel bir fikir ama risk almak herkese göre değil. Gerçi bulduğum iş de oldukça riskli. Yani maaş ve prim usulü çalışılan bir işyeri ama ben bu işten emin olduğum için düşünmeden kabul ettim. En azından risk daha az. Ayrıca bir turizmci olarak mesleğimi seviyorum.
Önümüzdeki günlerde Kuşadasına bir yolculuk yapıp bir süre yeni işimi deneyeceğim. Çok eğlenceli olacağına eminim. Ama iş ortamı çok rekabetçi bir ortam olduğu için huzur bulabilir miyim bilmiyorum. Yine de Kuşadasını çok özledim ve bir seyahat acentasında çalışırken birçok diğer işyerinde olabileceğimden daha mutlu olacağıma eminim.
Çalışmak dert ama çalışmamak da ayrı dert. Sürekli çalışmaya alışkın biri olarak evde çok sıkılmaya başlamıştım. Hatta depresyon belirtileri vermeye başlamıştı sistemim. Sürekli error mesajları ile yaşamak sıkıntı olmaya başlamıştı. Ayrıca uzun süre çalışmayınca insan maddi anlamda önceden ne kadar sağlam olsa da zayıflamaya başlıyor. Hazıra dağ dayanmaz hesabı, bankadaki para bitiyor, rapor paraları engellere takılıyor (altıncı aydan sonra o rapor parasının yüzünü görmedim ben şahsen) , aileden başka destek kalmıyor. Onlardan da para istemek insana zor geliyor bu yaştan sonra. Faturalar birikiyor, kredi kartları ödenmiyor, ihtiyaçlar felan unutuluyor zaten. Zorunlu harcamalar dışına çıkılmıyor ve onlar da gittikçe azalıyor. Zamanla ne kadar azla yetinebileceğini öğreniyor insan. Sanırım bu da bir tür sınav insanoğlu için.
Neyse şimdi tüm bu sorunlar çözüme kavuşmak üzere. Umarım düşündüğüm gibi olur.
Çok eğleneceğim, çoook.
Yorumlar
Yorum Gönder