Bugün hayatıma yeni bir sayfa açtım. Yada yeni bir sayfa açıldı. Yarın yeni bir işe başlıyorum ve bugün işyerine ait lojmana yerleştim. Aylardır evde, ailemle, çocuklarla sürekli bir devinim halinde yaşadım. O kalabalığın ardından buraya gelip yerleştim ve kardeşimle eşi de beni bırakıp gidince birden yapayalnız kaldım. Harekete o kadar alışmışım ki böyle yalnız başıma kalınca birden içime bir hüzü çöktü. Çocukların kavgası, bağırıp çağırışları ve oyunları yok artık. Tekrar yetişkin bir insan gibi hissediyorum ama bedeli yalnızlık. Ama insanoğlu herşeye alışıypr. Buna da alışırım elbet tekrar. Zaman herşeyi istediği gibi düzenler. Çark istediğini dokur.
Yorumlar
Yorum Gönder