Hayat cidden acımasız. İnsan en yakınlarının bile işine yaradıkça onlar için varsın. Yoksa azarlanacak, ezilecek, eziyet edilecek, belki de defedilecek insansın.
Ben salakım diyorum ya gerçekten öyle. Safım ben ya. Ciddi geri zekalıyım. Herşeyi bile bile yine de insanların huyuna gidiyorum. Gerçi düzgün insan arasan külliyen yaljız kalırsın. Napıcan? Elindekiyle idare edicen. Ama yine de hayatın bu gerçekleri fazlasıyla mide bulandırıcı. Benim işime kimler yarıyo acaba? Bir değerlendirme çalışması mı yapsam acaba?
Yorumlar
Yorum Gönder